Responsive image


พจนานุกรม ไทย-ไทย

Dictionary Thai-Thai
Main Back Next
เวศย์
เวศย์
น. แพศย์, คนในวรรณะที่ ๓ แห่งอินเดีย คือพ่อค้า. (ส. ไวศฺย; ป. เวสฺส).

More
เวศยา | เวสภู | แว่ว | เวสวัณ | เวหะ,เวหา | เวสสะ | เวสสันดร | เวสสุวัณ | เวสสุกรรม | เว่อ | เวหังค์ | เวหัปติ | เวสิ,เวสิยา | โวหาร | เวหายส | เวสารัช | เว้าวอน | เวหาส | เว้า๑ | เว้า๒ | โวสาน | แว้ง | โว่ง | แว้งกัด | แว้ด | เว้น | เวหน | แว่นเวียนเทียน | แว่นแก้ว | แว่นแคว้น |

ตัวอย่าง ฉันรักประเทศไทย
แปลภาษาคาราโอเกะ :: การเขียนชื่อไทยเป็นอังกฤษ :: วิธีเขียนภาษาคาราโอเกะ :: ทำภาพคาราโอเกะ :: แป้นพิมพ์คีย์บอร์ดภาษาไทย
แชร์